بنده حضرت شاهی شدم از دولت عشق

قدح باده به یاد لب جانانه زدند

مردم از حسرت جمعی که از آن حلقه زلف

سر زنجیر به پای دل دیوانه زدند

که گدایان درش افسر شاهانه زدند

عاقبت یک تن از آن قوم نیامد به کنار

که به دریای غمش از پی دردانه زدند