گر دیده از آن نرگس مستانه ببندند

کیفیت چشم تو کفاف همه را کرد

گو باده فروشان در میخانه ببندند

بیرون نرود رنج خمار از سر مردم

اهل نظر از زلف تو خواهند کمندی

تا دست عدوی شه فرزانه ببندند

کوشنده محمدشه غازی که سپاهش