کز مه روی تو شمعی به شب تار آرند

زال گردون به کلافی نخرد یوسف را

گر بدین حسن تو را بر سر بازار آرند

روز روشن ندهد کاش فلک جمعی را

کشتگان تو کجا زندگی از سر گیرند

که نه بر تربتشان مژده دیدار آرند

مردم آخر همه مردند ز بیماری دل