بلبل از شاخ گل افتد به زمین از مستی

تا ز میدان غمت کشته بسیار آرند

ناله هم در شکن دام تو نتوان که مباد

خط آزادی مرغان گرفتار آرند

گر سحر بوی خوشت جانب گل زار آرند

سخت بی چشم تو در عین خمارم، ای کاش

یک دو جامم ز در خانه خمار آرند