آهی که عاشقان به سحرگاه می کشند

می گیرد آفتاب ز دود درون ما

چون عنبرین نقاب تو بر ماه می کشند

ترسم خدا نکرده کشد از تو انتقام

این است اگر صعوبت عشق تو، رهروان

در اولین قدم، قدم از راه می کشند

برداشت عشق پرده به حدی که عاشقان