شب دراز بنالد، سحر دعا بکند

ندانم این دل صدپاره را چه چاره کنم

خدا نکرده اگر تیر او خطا بکند

به یاد زلف و بناگوش او دلم تا چند

فروغی از پی آن نازنین غزال برو

که در قلمرو عشقت غزل سرا بکند