خاطر آزادگان بند کم و بیش نیست

خانه به دوشان عشق با ستمش خرمند

راهروان صفا از همه دل واقفند

کارکنان خدا در همه جا محرمند

مردم کوته نظر در غم بیش و کمند

عشق و سلامت مجو، زان که اسیران او

کشته تیغ بلا، غرقه بحر غمند