چون سحری سر کنند از لب جان بخش او

مردم کوته نظر در غم بیش و کمند

عشق و سلامت مجو، زان که اسیران او

کشته تیغ بلا، غرقه بحر غمند

بر تن دل مردگان روح دگر دردمند

اهل خرابات را خوار مبین کاین گروه

مالک آب حیات صاحب جام جمند