شهری ز دست عشق تو سرگرم شیونند

دل بستگان زلف تو آسوده از نجات

افتادگان دام تو فارغ ز گلشنند

با آن که هیچ ناله به گوشت نمی رسد

خلقی کنند منع فروغی به راه عشق

کاسوده دل ز غمزه آن چشم رهزنند