نظم دربار شهنشاه جهاندار بود

هر که را کار بدان چشم دل آزار بود

عجبی نیست گرش کشته شدن کار بود

شاهد ار می طلبی بر سر این کار ز من

من قوی پنجه و چشم تو ز بیماران است

کس شنیده ست قوی کشته بیمار بود

دانی از بهر چه شب تا به سحر بیدارم