دوش با طره اش از تیرگی بخت مرا

دل دیوانه من قابل زنجیر نبود

ورنه کوتاهی از آن زلف گره گیر نبود

گله ای بود ولی قدرت تقریر نبود

عشق می گفتم و می سوختم از آتش عشق

که در این مساله ام فرصت تفسیر نبود