خون دل می شد و دل با خبر از تیر نبود

بس که سرگرم به نظاره قاتل بودم

هیچ آگاهیم از ضربت شمشیر نبود

یارب این صید فکن کیست که نخجیرش را

نازم آن شست کمان کش که به جز پیکانش

خواهشی در دل خون گشته نخجیر نبود

با غمش گر نکنم صبر، فروغی چه کنم