مایل گوشه ه ابروی تو بودم وقتی

جم سرانجام نمی جست اگر جام نبود

چشم بد دور که در چشمه نوش ساقی

نشه ای بود که در باده گلفام نبود

که نشان از مه نو بر لب این بام نبود

جلوه گر حسن تو از عشق من آمد آری

صبح معلوم نمی گشت اگر شام نبود