پرتو روی تو آتش به دلم زد وقتی

گنج مقصود در این عالم ویرانه نبود

من به هر کشوری از عشق نبودم رسوا

گر به هر مجلسی از حسن تو افسانه نبود

که به پیرامن شمع این همه پروانه نبود

تا سر زلف تو شد سلسله جنبان جنون

کس ندیدم به همه شهر که دیوانه نبود