با وجود غزل شاه فروغی چه کند

که به پیرامن شمع این همه پروانه نبود

تا سر زلف تو شد سلسله جنبان جنون

کس ندیدم به همه شهر که دیوانه نبود

زان که در طبع گدا گوهر یک دانه نبود

تاج بخشنده خورشید ملک ناصردین

که رهین فلک از همت مردانه نبود