ما و دلی که خسته تیر بلای عشق

آشوب شهر طلعت زیبای او بود

زنجیر عقل جعد چلیپای او بود

ما و سری که بر سر سودای او بود

بالای او مرا به بلا کرد مبتلا

یعنی بلا نتیجه بالای او بود