از یکی جان می ستاند بر یکی جان می دهد

پیش من کام رقیب از لعل خندان می دهد

می گشاید تا ز هم چشمان خواب آلوده را

هر طرف بر قتل من از غمزه فرمان می دهد

می کشد عشقم به میدانی که جان خسته را