یک جهان جان در بهای بوسه می خواهد لبش

دست او می گیرد و بر دست هجران می دهد

هر که می بوسد لب ساقی به حکم می فروش

نسبت می را کجا با آب حیوان می دهد

گوهر ارزنده اش را سخت ارزان می دهد

تا فروغی گفتگو زان شکرین لب می کند

گفته خود را به سلطان سخن دان می دهد