سنبلت ای گل عذار، بر سر نسرین گذار

سینه مشتاق تو، تیر بلا را سپر

کوی تو ای دلبرا، کعبه اهل صفا

روی تو ای خوش لقا، قبله اهل نظر

هم طبق گل بیار، هم رمق دل ببر

زلف زره پوش تو، درع برو دوش تو

کوته از آغوش تو دست قضا و قدر