سنبل پیچان تو، چنبر باد سحر

زلف زره پوش تو، درع برو دوش تو

کوته از آغوش تو دست قضا و قدر

چاک گریبان تو، صحن گلستان تو

ذکر تو کام زبان، فکر تو روح و روان

داغ تو بهتر ز جان، داد تو خوش تر ز سر

مشک تر از روی تو، ریخته در کوی تو