که حریفان همه در خواب گرانند هنوز

بسته زلف تو شوریده سرانند هنوز

تشنه لعل تو خونین جگرانند هنوز

ساقیا در قدح باده چه پیمودی دوش

حال عشاق تو گلهای گلستان دانند

که به سودای رخت جامه درانند هنوز

از غم سینه سیمین تو ای سیمین ساق