تا مرید جام شد جمشید کامش را گرفت

یا به عمر خویشتن قانع به یک بادام باش

سوخت عشق آتشین هم شمع و هم پروانه را

گر نداری تاب این سوزنده آتش خام باش

گر تو هم جوینده کامی مرید جام باش

تا بیابی خال او جوینده هر دانه شو

تا بگیری زلف او افتاده هر دام باش