ور به جای باده زهرت داد در شکرانه باش

گر سر مقصود داری مو به مو جوینده شو

ور وصال گنج خواهی سر به سر ویرانه باش

گر ز تیر غمزه خونت ریخت ساقی دم مزن

چون قدح از دست مستان می خوری مستانه خور

چون قدم در خیل مردان می زنی مردانه باش

گر مقام خوش دلی می خواهی از دور سپهر