پری رویی که من دیدم همه خلقند مفتونش

به گل زاری قدم خوردم که گل عکسی است از خارش

معطر شد دماغ جان من از بوی گیسویش

منور شد چراغ چشم من از شمع رخسارش

مسیحایی که من دارم همه شهرند بیمارش

به رویی دیده بگشادم که خون می جوشد از شوقش

به مویی عهد بر بستم که جان می ریزد از تارش