کنون وجود فروغی به هیچ کار نیاید

خبر هنوز ندارد ز موی سلسله دارش

کجا رواست که یک جا رود به دامن گل چین

گلی که بلبل مسکین کشید زحمت خارش

که باز داشته سودای عشق از همه کارش