طغرانگار نامه سیاهان ملک عشق

دست فلک چه ها که نیاورد بر سرش

اسلام و کفر از آن رخ و گیسو مشوش اند

زان خوانده ام بلای مسلمان و کافرش

خال است و خط و کاکل و زلف زره گرش

من جعد عنبرین نشنیدم که در کشد

خورشید را به سایه چتر معنبرش