زلف کوتاه تو از شوق همین گشت بلند

بهر آن است که بهتر نشود احوالش

به امیدی ز چمن دسته سنبل برخاست

که سر زلف دراز تو کند پامالش

که شبی دست کشد شاه بلند اقبالش

مالک اختر فیروز ملک ناصردین

که به هر کار خدا خواست مبارک فالش