ماهی که دوش خرمن صبرم به باد داد

هر لحظه پر زند به هوای نشیمنش

دیوانه ای که می کشدش تار موی دوست

نتوان نگاه داشت به زنجیر آهنش

امروز برق عشق زد آتش به خرمنش

نرم از دعا نشد دل آن ترک لشکری

کاری نکرد هیچ دعایی به جوشنش