فسون من چه کند با حریف شعبده بازی

کجا بریم دلی را که کرده ای تو چنینش

فتاده ای که تو برداشتی ز خاک مذلت

کجا زمانه تواند که افکند به زمینش

که هیچ معجزه باطل نکرد سحر مبینش

بدین امید که مرهم نهد به زخم درونم

چه زخم ها که بخوردم ز حقه نمکینش