خواهی که نیش غم نخوری جام می بنوش

شاهد به کام و شیشه به دست و سبو به دوش

مستانه می رسم ز در پیر می فروش

خواهی که کام دل ببری لعل وی ببوس

ماییم و کوی عشق و درونی پر از خراش

ماییم و بزم شوق و دهانی پر از خروش

دانی که داد بلبل شیدا به دست کیست