نه جای آن که نشینم به خاک درگاهش

من از کدورت صاحب دلی خبردارم

که چرخ از آن سر کو می برد به اکراهش

نه حد آن که دهم بوسه بر کف پایش

نه بخت آن که نشانم به صدر ایوانش

نه دست آن که زنم خیمه بر سر راهش

گذشت باد سحر بر کمند مشکینش