عشق آن شمع چو پروانه فروغی را سوخت

که نجاتی ندهد یوسف دل را ز چهش

دل من خسته مژگان سیه چشمان شد

آه اگر چشم بپوشد ز حال سیهش

تا کند پاک ز آرایش چندین گنهش