یاران خراب باده و من مست خون دل

مست آن چنان شدم که نجستم مقام خویش

کیفیتی که دیده ام از چشم مست دوست

هرگز ندیده چشم جم از دور جام خویش

مست است هر کسی ز می نوش فام خویش

ساقی بیار می که ز تکفیر شیخ شهر

نتوان گذشتن از سر عیش مدام خویش