گر نهی پای طلب در حلقه مستان عشق

نوح را کشتی شکست از لطمه توفان عشق

کس نیامد بر کنار از بحر بی پایان عشق

نعره منصورت از هر مو به سر خواهد زدن

نشه عشاق را هرگز نمی دانی که چیست

تا ننوشی جرعه ای از باده رخشان عشق

توده خاکسترت گوگرد احمر کی شود