تا نگردد تارکت گوی خم چوگان عشق

گشته ویران خانه ام از سیل عشق خانه کن

چشم آبادی مدار از خانمان ویران عشق

سر سرگردانی ما را نخواهی یافتن

یا لبم را می رسانم بر لب میگون دوست

یا سرم را می گذارم بر سر پیمان عشق

چون تو خورشیدی نتابیده ست در ایوان حسن