جان گران مایه رفت بر سر پیمان دل

گر چه صبوری خوش است در همه کاری ولی

کردن صبر از رخت کی شود امکان دل

دل به تو بربست عهد، کز سر جان بگذرد

در طلب چشم تو دور به آخر رسید

آه که آن هم نشد حاصل دوران دل

رشته عقلم گسیخت بر سر سودای عشق