سوزن فکرت شکست، رشته طاقت گسیخت

آه که آن هم نشد حاصل دوران دل

رشته عقلم گسیخت بر سر سودای عشق

گوهر اشکم بریخت بر در دکان دل

بس که ز نو دوختم چاک گریبان دل

عمر فروغی گذشت، کام دل آخر نیافت

گر تو مراد ولی وای ز حرمان دل