یک میکده می خوردم از آن لعل می آلود

هم شورش آفاقی و هم فتنه ایام

دل های مجرد همه در چنبر آن زلف

مرغان بهشتی همه در حلقه آن دام

یک باغچه گل چیدم از آن عارض گلفام

ما را نه غم طعن و نه اندیشه ناموس

مستان تو آسوده هم از ننگ و هم از نام