این قدر هست که درویش سر کوی توام

آن چنان پیش رخت ساخت پراکنده دلم

که پراکنده تر از مشک فشان موی توام

گر چه در چشم تو مقدار ندارم لیکن

من که در گوش فلک حلقه کشیدم چو هلال

حالیا حلقه به گوش خم گیسوی توام

ای قیامت ز قیام تو نشانی، برخیز