من از لب تو سلیمان باده بر دستم

از آن به خدمت میخوارگان کمر بستم

که با وجود می از قید هر غمی جستم

اگر به یاد سلیمان همیشه دستی داشت

گهی ز نرگس مستانه تو مخمورم

گهی ز گردش پیمانه تو سرمستم

سگ سرای توام گر عزیز و گر خوارم