همه میکشان محفل ز می شبانه سرخوش

ز ارادتی که بودم ز محبتی که هستم

به لباس مرغ و ماهی روم ار به کوه و دریا

تو درآوری به دامم تو درافکنی به شستم

به خلاف من فروغی که ز چشم دوست مستم