سری از چشم تو با مردم عالم گفتم

در اشکی که من از دیده به دامن کردم

عاجزم پیش دل سخت تو من کز آهی

رخنه در خاره و سوراخ در آهن کردم

همه را زآفت دور فلک ایمن کردم

بوسه ای از لب نوشین تو مقدورم شد

نوش داروی دل خسته معین کردم