اثر از دیر و حرم ندیدم هر چند

همه را زآفت دور فلک ایمن کردم

بوسه ای از لب نوشین تو مقدورم شد

نوش داروی دل خسته معین کردم

طلب وصل تو از شیخ و برهمن کردم

گر پرم بشکنی از سنگ، نخواهم برخاست

من که از سدره به بام تو نشیمن کردم