که تا نظر به من افکنده دردمند شدم

کمند زلف تو سر حلقه نجات من است

که رستم از همه تا صید این کمند شدم

چه حالتی است به چشمان مردم افکن تو

ببین که در طلب حال آتشین رخ تو

چگونه بر سر هر آتشی سپند شدم

اگر چه شهره شهر است بی نیازی من