به هیچ دوره ندید آفتاب مانندم

نجات داد ملک هر کجا اسیری بود

من از سلاسل زلفش هنوز در بندم

ستوده ناصردین شه که از شرف گوید

کسی سزای ملامت به جز فروغی نیست

که دایم از می و معشوق می دهد پندم