باغ رخسار تو می دیدم و دل می دادم

ای خوش آن دم که به بستان تو می نالیدم

سرو بالای تو می دیدم و می بالیدم

گرد گل زار تو می گشتم و گل می چیدم

جان به سودای تو می دادم و می رنجیدی

خون ز بیداد تو می خوردم و می خندیدم