برگ سبزی است که از باغ محبت چیدم

فکر نوشین دهنت بودم و شیرین سخنت

هرچه می گفتم و هر نکته که می سنجیدم

من اگر سبزه خط تو نبویم چه کنم

حاصلم هیچ نگردید به غیر از افسوس

آن چه در مزرع دل تخم امل پاشیدم

تو گزیدی همه را بر من و از غیرت عشق