که سر زلف زره ساز تو شد زنجیرم

عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم

خنده زد لعل تو بر گریه شورانگیزم

طعنه زد جزع تو بر ناله بی تاثیرم

روزگاری است که پیوسته بدان ابرویم