آستانت را ببوسم، آستینت را بگیرم

نذر کردم گر ز دست محنت هجران نمیرم

نه به جز نام لب لعل تو ذکری بر زبانم

نه به جز یاد سر زلف تو فکری در ضمیرم

در همه ملکی بزرگم من که در دستت زبونم