تا فروغ طلعت آن ماه را دیدم فروغی

من ز عشقت با همه دردی که دارم ناگزیرم

مهر و ماهش را فلک در صد هزاران پرده پوشد

گر نقاب از چهره بردارد نگار بی نظیرم

عشق فارغ کرده است از تابش مهر منیرم